Het volgende schreef ik in de nieuwsbrief van december:
Heb ik het nu mis? Wie het weet, mag het zeggen.
Alweer enige tijd geleden ging ik uit eten met mijn vrouw in een restaurant, waar momenteel veel over gesproken en geschreven wordt, in de haven van Scheveningen. Hartelijke ontvangst, mooie tafel, lekker gegeten en een vlotte bediening. We kozen voor het menu van vier gangen, dat bestond uit:
Langzaam gegaarde zalm met paling op drie manieren bereid
Op de huid gebakken kabeljauw met een souffle van coquille St. Jaques en kreeftenschuim
Gebraden “diamanthaas” met een truffelsaus en savooiekool
Chocolademousse
Bij het opnemen van onze bestelling vroeg ik aan de kelner waarom er diamanthaas (ook Jodenhaas genoemd) op het menu stond en niet gewoon longhaas. Hij antwoordde dat het dan om twee verschillende delen van het rund gaat. Maar laat ik dit nu niet met hem eens zijn. Volgens mij gaat het om één en hetzelfde stukje vlees. Dit is wat ik ervan weet:
Longhaas, een stuk vlees van de middenrifspier van het rund en één van de hardst werkende spieren van het dier. Zoals de Fransen wel weten, is zo'n "onglet" verrukkelijk wanneer u hem bakt met sjalotten. Ook een stuk vanglap is trouwens buitengewoon smakelijk: dat stuk kent men in Frankrijk als "bavette". En dan is er nog het staartstuk, niet te verwarren met de ossenstaart. Bij ons maakt onbekend zo onbemind, dat deze drie sublieme stukken gewoonlijk in het gehakt belanden.
Lees het commentaar rechts onder in reacties. Ik had het dus mis
Het Kookblog
Nieuws uit de kookpot


